Smartwatch

Een van mijn favoriete stuiterballen komt op me afrennen. Het jongetje heeft zijn vuist gebald en de mouw van zijn trui zo ver opgestroopt dat het horloge om zijn pols duidelijk te zien is.

“Weet je hoeveel stappen ik vandaag al heb gezet?” vraagt hij me. Hij geeft me geen kans een antwoord te geven en noemt een getal van zoveel duizend, een paar honderd en nog een klein beetje. Ik knik bewonderend en ik meen het: het is meer dan ik heb bewogen deze week. Hij voegt eraan toe: “En ik kan er ook mee bellen!” De nummers van zijn vader en moeder zijn voorgeprogrammeerd.

Hij is blij met het kerstcadeau. Hij is nog maar een jongetje en dit elektronisch apparaat om zijn pols is een toegangsbewijs waarmee hij denkt een kijkje te kunnen nemen in de grote-mensen-wereld. Dat de smartwatch eigenlijk geen echt cadeau is, althans niet voor hem, lijkt hij niet door te hebben. Hij heeft het cadeaupapier eraf mogen scheuren en het polsbandje is voor hem op maat gemaakt. Als hij ermee belt, verschijnt zijn naam op het telefoonscherm van degene die gebeld wordt.

Zijn moeder: “Nu kan hij bellen als hij op het schoolplein wil blijven spelen met zijn vriendjes. Dan hoef ik niet op en neer te fietsen.” Hier lijkt enorm aan efficiëntie te zijn gewonnen.

Zijn vader: “En er zit een tracker op. Nu kunnen we precies zien waar hij is.” Hier lijkt enorm aan veiligheid te zijn gewonnen.

Het jongetje rent ondertussen van de eettafel naar de bank en gaat via de salontafel naar de gang om door de keuken terug te keren naar de eettafel. Hij glijdt met een wijsvinger over het scherm en verbaast zichzelf met de hoeveelheid stappen die hij nu weer heeft gezet. En iedere stap wordt gevolgd.

Dat hij kan bellen om te vragen of hij ergens langer mag blijven, geeft hem een gevoel van vrijheid en zelfstandigheid. Maar in het geheim de wereld verkennen zit er niet meer in. Wat hij doet, zal nooit onopgemerkt blijven. Zonder op social media aanwezig te zijn, heeft hij al twee volgers.

Mag ik zelf mijn drinken inschenken? Mag ik zelf mijn kleren uitzoeken? Mag ik zelf oversteken? Mag ik alleen naar school fietsen? Mag ik zelf mijn bedtijd bepalen?

Mag ik zonder tracker buiten spelen?


Dit bericht is oorspronkelijk verschenen op Substack.

Lees het originele artikel op Substack
Abonneer je op mijn Substack-nieuwsbrief

  • Dichten op een dans

    Dichten op een dans

    Ik zei ja voordat ik precies wist waartegen.

  • Eenheidsworstjes

    Eenheidsworstjes

    Ik bel aan bij het juiste nummer in de verkeerde straat.

  • Hardlopen

    Hardlopen

    Een eindje voor me uit zitten twee vogels naast elkaar op het pad.

  • MADIWODO

    MADIWODO

    MADIWODOdagen die ik zelf met uitsterven bedreig omdat ik niet op mijn rug in het gras een haas zonder poten het hoofd van een bekende zanger – ik ben niet goed in namen maar je weet wie ik bedoel van…

  • Friendly fire

    Friendly fire

    Friendly fireToen ik straaljagers hoorde en vogels zag duikvluchten van tak van ene boom naar tak van andere boom Hun rode roepen raakt, waarschuwingen spuwend als mitrailleurvuur, een nieuwe waarheid Ik hoor ze lachen met hun vleugelgeklap omdat ze me…

  • Toch weer jij

    Toch weer jij

    TOCH WEER JIJ

  • Filmzaal 6

    Filmzaal 6

    Terwijl ik mijn glas bier in de daarvoor bedoelde houder probeer te zetten (het past niet) trekt een man, drie stoelen verderop, zijn schoenen uit.