Vulpen of balpen

In een vorige eeuw, toen het franse bedrijf Bic de balpen enorm populair had gemaakt, gingen discussies vaak over de voorkeur voor een vulpen dan wel een balpen. Van de laatste wordt nog veel en vaak gebruik gemaakt; de vulpen is zo goed als uit het beeld verdwenen.

Er is misschien nog een enkele romantische purist maar dan houdt het wat vulpen-gebruikers wel op. De discussies over balpennen en vulpennen komen dan ook nauwelijks nog voor. In een tijd dat tekst alom aanwezig is en er meer dan ooit geschreven wordt door iedereen, gaat het niet meer om vulpennen en balpennen. Nu wordt er van je verwacht dat je kiest tussen een touchscreen of een full qwerty toetsenbord voor je smartphone. Beide technieken hebben hun fans met hun eigen geldige argumenten.

Ik ben op zoek naar een nieuwe telefoon. Het moet in ieder geval zo’n smartphone-dinges worden. En nu moet ik de keuze gaan maken tussen touchscreen en full qwerty. Hoewel een combi ook kan. Laatst betrapte ik mezelf erop dat ik iemand vroeg of zo’n full qwerty phone nou handig was of niet. Een heel relaas volgde over het gemak waarmee ge-smst kon worden, posts op facebook gezet maar dat je geen enorme duimen moest hebben want dat was waarschijnlijk niet zo handig. Omdat mijn duimen geen bovengemiddeld formaat hebben, was ik bijna overtuigd van het voordeel van fullqwerty. Vervolgens werd ik door een ander getrakteerd op een preek over het gemak van een touchscreen met z’n flexibiliteit en ongekende mogelijkheden.

[ad#mainpage]

Nu weet ik het dus nòg niet. Ik wil niet kiezen tussen een vulpen en een balpen. Allebei hebben ze hun voordelen. Met beide zet je een boodschap voor eeuwig op papier. Met zowel full qwerty als touchscreen worden onnadenkend teksten op alle mogelijke manieren de wereld in geslingerd. Communicatie gaat steeds sneller en er is geen weg terug. Ik wil weer 5 minuten moeten lopen om een brief op de post te doen. Elke keer dat ik iets aan iemand kwijt wil, wil ik verplicht 5 minuten moeten lopen voordat ik kan communiceren wat ik kwijt wil. Gewoon. Omdat het soms nodig is dat we even overdenken, wat we willen zeggen. Grote beschavingen zijn ontstaat toen communiceren over grotere afstanden mogelijk werd. Maar de vraag is of snèller over een grotere afstand communiceren nog grótere beschavingen oplevert. Daarom wil ik de moderne versie van het potlood. Met gum! Zodat ik iedere tekst ongedaan kan maken.

Meer lezen in:
  • Jij koos ervoor.

    Jij koos ervoor.

    Jij kiest ervoor om boos – of teleurgesteld – te zijn om een onmogelijke belofte die er eigenlijk niet toedoet.

  • Taxi

    Taxi

    Hij werkt zestig uur in de week en zal dat blijven doen terwijl hij weet dat, hoe hard hij ook werkt, hij nooit genoeg zal verdienen om achterover te kunnen leunen.

  • Over doemdenken en de holocaust

    Over doemdenken en de holocaust

    Om 24,8 miljard mensen in 2123 te bereiken, moet er vooral even door geneukt worden. En daar kan ik me iets bij voorstellen. Om tot een bevolking van 3 miljard mensen te komen, moet er eveneens wat gebeuren. En ook…

  • Het baasje van Roxy

    Het baasje van Roxy

    Roxy is een heel lieve hond. Ik zie het meteen als ik haar in de verte aan zie komen lopen. Haar lange oren hangen in haar nek en bewegen mee bij iedere pas van haar huppelende pootjes.

  • #FREEAMALIA

    #FREEAMALIA

    Wanneer je achttien wordt, mag je ineens veel meer. Er gaan deuren voor je open die daarvoor gesloten bleven. Het grootste cadeau dat je ontvangt op je 18e verjaardag is de vrijheid om je eigen leven in te gaan richten.…

  • Stemmen

    Stemmen

    Vandaag wordt mijn dochter 16. Een leeftijd waarop ik ineens legaal alcohol mocht drinken. Geen sterke drank weliswaar, maar toch. En brommer rijden. Dat mocht ook.

  • Het gras tussen de stenen

    Het sprietje gras voelde er niets van. Het probeerde gewoon te groeien en was dankbaar voor het beetje regen. Het had niet door dat mensen het massaal vertrapten of dat er bovenop terrasmeubilair gesloopt werd.

  • De mensheid en haar schijnbare vooruitgang

    De mensheid en haar schijnbare vooruitgang

    De mensheid* is als een demente persoon. Ze weet dat er iets mis is maar kan er haar vinger niet opleggen.