we zijn als water
zonder glas
vloeien we uit
spreidt uit breidt uit verweidt
in het glas ben jij met bubbels
kijk door me heen!
je laat de wereld achter je
anders zien
ik proef je niet
je smaakt naar water
je ruikt naar water
je voelt als water
zoals een douche ’s ochtends
net voordat je eronder stapt
en je nog niet helder ziet
dan sijpel je weg
over mijn wangen
kruip je weg in de aarde
ga je op in de atmosfeer
je verdwijnt in doeken
vermengd met het vuil
van tussen de randen
Vooropgesteld: ik ben geen fotograaf. Als je even niet uit het raam kijkt hebben hijskranen flatgebouwen uit de grond opgetakeld
MADIWODOdagen die ik zelf met uitsterven bedreig omdat ik niet op mijn rug in het gras een haas zonder poten het hoofd van een bekende zanger – ik ben niet goed in namen maar je weet wie ik bedoel van…
Gedicht
Friendly fireToen ik straaljagers hoorde en vogels zag duikvluchten van tak van ene boom naar tak van andere boom Hun rode roepen raakt, waarschuwingen spuwend als mitrailleurvuur, een nieuwe waarheid Ik hoor ze lachen met hun vleugelgeklap omdat ze me…
TOCH WEER JIJ
het is best ingewikkeld om een vol leven te leiden
Ook al word ik honderd, ik zal nooit meer weten dan ik allang vermoed. Wat ik denk zal hoogstens zichtbaar zijn geworden omdat iemand in mijn schaduw net zolang heeft zitten pulken tot het naakt is en vol littekens.
ze zeggen dat het is om jou te beschermen dat jij vrij blijft omdat het jou niet raakt