Gedicht
Ik maakte een foto van de wereld
Er zit een limiet aan wat het hoornvlies aankan voordat het los zal laten, zoals mijn moeder mij
Zij zei: het is niet echt Slaap maar rustig door die nachtmerries stiekem kijken als horrorfilms tijdens een logeerpartijtje met groep 8: de wereld nog aan voeten
waar kindertijd onrijpe smokkelwaar moeiteloos verborgen tussen bananen en granaatappels Drugs om te vergeten Wapens om te vergelden
Ooglappen op om de wereld uit het zicht of wat vervalt voor het oog oplappen, wat niet echt is waarmaken daarvoor hoge importheffingen betalen
Bijschrift: In het zicht van de haven werd onlangs grootschalige naïviteit onderschept. Een douanier verbreekt het zegel van een container, op de achtergrond ronkt een loods ons met nog meer overzeese overdaad in slaap. Een marechaussee maakt proces-verbaal op. Deskundigen stellen dat de straatwaarde nihil is in het huidige tijdsgewricht terwijl ze meezingen met James Blake. Opnieuw wordt lading klaargemaakt voor transport naar verbrandingsovens alwaar afgewacht zal worden of ditmaal wel witte rook