nu zelfbenoemde Jeanne d’Arcs zichzelf versieren met gele sterren
nu mannen van hun woord zelf verzonnen woorden verfeiten
nu de getuigenissen met de laatste overlevenden wegsterven
nu levenslang nog maar enkele maanden duurt
nu de geschiedenis slechts een echo, onvolledig en onverstaan
nu zal het wel niet zo lang meer duren
dat we niet meer weten waarvan
we zeiden dit nooit weer
nu weten we alleen nog niet over wie
en wanneer
we later zeggen dit nooit meer
Vooropgesteld: ik ben geen fotograaf. Als je even niet uit het raam kijkt hebben hijskranen flatgebouwen uit de grond opgetakeld
MADIWODOdagen die ik zelf met uitsterven bedreig omdat ik niet op mijn rug in het gras een haas zonder poten het hoofd van een bekende zanger – ik ben niet goed in namen maar je weet wie ik bedoel van…
Gedicht
Friendly fireToen ik straaljagers hoorde en vogels zag duikvluchten van tak van ene boom naar tak van andere boom Hun rode roepen raakt, waarschuwingen spuwend als mitrailleurvuur, een nieuwe waarheid Ik hoor ze lachen met hun vleugelgeklap omdat ze me…
TOCH WEER JIJ
het is best ingewikkeld om een vol leven te leiden
Ook al word ik honderd, ik zal nooit meer weten dan ik allang vermoed. Wat ik denk zal hoogstens zichtbaar zijn geworden omdat iemand in mijn schaduw net zolang heeft zitten pulken tot het naakt is en vol littekens.
we zijn als water | zonder glas | vloeien we uit | spreidt uit breidt uit verweidt