Het zoeken naar de (juiste) afstandsbediening duurt zo’n 10 minuten. Op de bank. Naast de bank. In de bank. Onder de bank. In de buurt van de bank. Heel ver van de bank vandaan. En op nog een aantal plekken meer heb ik gezocht. Onder andere keek ik op het aanrecht en natuurlijk in het keukenkastje waar ook de chips ligt.
Eenmaal gevonden kost het minder dan één minuut om erachter te komen dat er werkelijk geen zak op tv is.
Ze sommeert haar man even te wachten. Want ze wil even kijken wat haar persoonlijke aanbieding is. “Komt dat even mooi uit!’ Ze staat net niet te juichen. Ergens op de marketingafdeling krijgt iemand een spontaan orgasme.
Badend in het zweet werd ik vanmorgen wakker. Ik had gedroomd dat Donald Trump, Tunahan Kuzu, Voldemort en Geert Wilders echt bestaande mensen waren. Doutzen aaide over mijn voorhoofd. ‘Heb je naar gedroomd, Jochen?’ vroeg ze. ‘It is net echt.’
Wat fijn! De varkentjes hadden afleidingsmateriaal. Om ze af te leiden waarvan? Van de modder waar ze lekker in kunnen rollen. Of van het gras, de bomen en struiken waartussen ze lekker met hun snuit wroeten?
Ik kick echt op een goed gebruik van leestekens. Van een puntkomma die op de juiste plaats staat, word ik echt helemaal warm van binnen.