Hier groeien de lekkerste bramen. Ze zijn niet van mij.
Aan de andere kant groeit nog veel meer bijna zwarte zoetigheid die ik tussen de kieren van de schutting flitsend aan me voorbij laat gaan.
Ik pluk er eentje. Er is niemand die mij ziet.
Als er aan het eind van de zomer iemand vraagt waar toch alle bramen gebleven zijn, zeg ik dat ik wel eens een vogel zag die ik niet durfde te verjagen.
Vooropgesteld: ik ben geen fotograaf. Als je even niet uit het raam kijkt hebben hijskranen flatgebouwen uit de grond opgetakeld
MADIWODOdagen die ik zelf met uitsterven bedreig omdat ik niet op mijn rug in het gras een haas zonder poten het hoofd van een bekende zanger – ik ben niet goed in namen maar je weet wie ik bedoel van…
Gedicht
Friendly fireToen ik straaljagers hoorde en vogels zag duikvluchten van tak van ene boom naar tak van andere boom Hun rode roepen raakt, waarschuwingen spuwend als mitrailleurvuur, een nieuwe waarheid Ik hoor ze lachen met hun vleugelgeklap omdat ze me…
TOCH WEER JIJ
Wanneer ik voor de derde keer de linkerpagina in mijn boek niet geregistreerd heb maar wel al aan de rechter begin, leg ik me erbij neer.
Hij werkt zestig uur in de week en zal dat blijven doen terwijl hij weet dat, hoe hard hij ook werkt, hij nooit genoeg zal verdienen om achterover te kunnen leunen.
het is best ingewikkeld om een vol leven te leiden