,

CDA gaat voor 100% leugens

Beste Nr. 31,

Er zijn een paar dingen die ik even aan je kwijt wil. Onlangs vond ik je mooie verkiezingsflyer op mijn deurmat. Dat ik zo’n nee-sticker op mijn brievenbus heb, is je campagneteam waarschijnlijk even ontgaan. Maar daar wilde ik het niet over hebben. Hoewel het misschien wel tekenend is voor het respect dat jouw partij heeft voor de kiezer. En ook dat de gemiddelde puber die huis-aan-huisblaadjes en reclamefolders rondbrengt, wel begrijpt wat de sticker inhoudt.

Het staat er echt op de huis-aan-huis verspreide flyer van het CDA; de slechte slogan van CDA'er Henk van Roosmalen voor de verkiezingen voor de provinciale staten: Een open deur... mag ik uw voorkeur!
Met deze slogan hoopt CDA’er Henk van Roosmalen de kiezer te overtuigen.

Het gaat me ook niet over je persoonlijke slogan. Het zou een open deur zijn die af te kraken op zijn poëtische en inhoudelijke kwaliteiten. Het gaat me wel om de leus van je partij: ‘100% Brabant’ en daaronder ‘Brabant blijft Brabant’. Ik ben het daar voor de volle 100% mee eens. En als ik dan aan de ommezijde van de flyer kijk en ik zie jullie speerpunten – 100% werk, 100% samen en sociaal, 100% veilig en bereikbaar – dan word ik zelfs een beetje warm van binnen. Maar ik ben bang dat het 100% leugens zijn.

CDA zegt voor 100% Brabant te gaan en Brabant blijft Brabant. In werkelijkheid gaat deze politieke partij voor 100% leugens totdat er 0% Brabant overblijft.De leugens beginnen al bij de foto’s. Daar is namelijk 0% Brabants aan. Waarom een foto van Italiaanse bouwvakkers? Alsof er in Brabant geen vaklui zijn. Ook de foto van de politie stemt me treurig. Die is tijdens de presentatie van de nieuwe uniformen gemaakt. Was het echt zo moeilijk een foto te maken van politie in actie in Brabant? Respectloos voor degenen die zich dagelijks inzetten voor onze veiligheid. Maar de middelste foto doet me het meeste pijn.

Ik zie een groep mensen. Een familie. En ze lijken vol van geluk te wandelen door de natuur. Brabantse natuur? Nee, dat niet. Dit is wederom een buitenlandse foto. Waarom? Is dit een kijkje in de toekomst? Dat we voor een wandeling in de natuur straks niet meer in Brabant terecht kunnen. Dat moet het haast wel zijn. Jouw partij heeft namelijk liever een (overbodige) weg. De Ruit Eindhoven is een weg die bijna niemand wil, die niet nodig is en waar talrijke alternatieven voor te bedenken zijn. Zo ongeveer alleen jouw partij wil die weg en probeert deze koste wat kost er doorheen te drukken. Zo wordt Brabant steeds een beetje minder Brabant. Dat is niet samen en dat is niet sociaal.

Ik wens je veel succes bij je campagne maar bovenal veel wijsheid mocht je gekozen worden.

Hartelijke groeten,

Jochen Schoofs

Meer lezen in: ,
  • Het glas moet wel

    Het glas moet wel

    Wanneer ik voor de derde keer de linkerpagina in mijn boek niet geregistreerd heb maar wel al aan de rechter begin, leg ik me erbij neer.

  • Jij koos ervoor.

    Jij koos ervoor.

    Jij kiest ervoor om boos – of teleurgesteld – te zijn om een onmogelijke belofte die er eigenlijk niet toedoet.

  • Taxi

    Taxi

    Hij werkt zestig uur in de week en zal dat blijven doen terwijl hij weet dat, hoe hard hij ook werkt, hij nooit genoeg zal verdienen om achterover te kunnen leunen.

  • Over doemdenken en de holocaust

    Over doemdenken en de holocaust

    Om 24,8 miljard mensen in 2123 te bereiken, moet er vooral even door geneukt worden. En daar kan ik me iets bij voorstellen. Om tot een bevolking van 3 miljard mensen te komen, moet er eveneens wat gebeuren. En ook…

  • Maak je dromen waar

    Maak je dromen waar

    Alleen mijn rode, natte neus houdt me nog wakker. Zou ik dan toch een hond zijn? Ik doe mijn ondergoed uit, probeer te blaffen, maar houd mijn sokken aan.

  • Een goede dag

    Een goede dag

    Je moet weten dat ik mijn borden bij de kringloop heb verzameld en ik daar iedere keer slechts één bord koop.

  • Waar ik eindig

    Waar ik eindig

    Ik moet soms met de nagels van mijn ene hand voelen onder die van de andere. Precies daar waar de wereld begint en de huid van mijn vingers ophoudt.

  • Herfst

    Herfst

    Terwijl ik eigenlijk moet werken en belangrijke dingen te doen heb, eet ik een beetje van mijn eigen vlees.