Een strop of een das?
,

Schoenen vs. stropdassen

Al Bundy doet een stropdas om.Er is een groepje pakken met stropdas zich aan het klaarmaken voor een borrel in een café. De inhoud van die pakken met stropdas heeft een dag hard gewerkt en zet nu een welverdiend biertje aan de mond. Eén voor één, maar in zo’n hoog tempo dat niet duidelijk is wie de eerste was, maken de mannen hun stropdassen los. Alsof een onzichtbaar iemand eindelijk toestemming heeft gegeven om de stropdassen te ontknopen. Tezamen met de colberts worden de stropdassen over stoelen gehangen.

Mijn hals wikkelt zich met alle plezier in een sjaal of das zodat een gure winterwind geen kans heeft. Maar een stropdas kijkt mijn hals met de nek aan. Daar begrijpt ‘ie weinig van. Waarom zijn die stropdassen eerder op de dag omgedaan? Ik drink mijn nog halfvolle glas bier in één teug leeg. Ik doe mijn das om en mijn jas aan. Ik loop naar huis.

Thuisgekomen doe ik direct mijn schoenen uit. Na een lange dag mij overal heen te hebben gebracht, smeken mijn voeten erom bevrijd te worden uit die gevangenissen met veters. Mijn tenen willen weer wiebelen zonder belemmerd te worden door zool of neus. Mijn sokken houd ik aan; dan blijven mijn voeten lekker warm.

Schoenen zijn een noodzakelijk kwaad. Mijn voeten protesteren als ze er aan het begin van de dag ingepropt worden. Als mijn voeten konden zuchten, zou er elke keer een zucht van verlichting klinken wanneer die vermaledijde omhulsels weer werden verwijderd. Maar mijn voeten weten heus wel dat ze eigenlijk niet zonder kunnen. Schoenen beschermen tegen de kou. Ze voorkomen dat mijn voeten vies worden, dat ze gewond raken. Ze bieden ondersteuning tijdens lopen en staan. Ze maken het leven voor mijn voeten gemakkelijker ook al pretenderen ze soms zonder te kunnen. Een paar stappen blootvoets over het hete strand of over een kiezelpad doet ze steeds weer beseffen hoe kwetsbaar ze zijn.

Als mijn hals een voet was geweest, zou deze zich met graagte laten schoeien. Waren mijn voeten een hals geweest, zouden ze zich nooit vrijwillig in een strop steken. Want daar begrijpen ook mijn voeten weinig van.

Meer lezen in: ,
  • Het glas moet wel

    Het glas moet wel

    Wanneer ik voor de derde keer de linkerpagina in mijn boek niet geregistreerd heb maar wel al aan de rechter begin, leg ik me erbij neer.

  • Jij koos ervoor.

    Jij koos ervoor.

    Jij kiest ervoor om boos – of teleurgesteld – te zijn om een onmogelijke belofte die er eigenlijk niet toedoet.

  • Taxi

    Taxi

    Hij werkt zestig uur in de week en zal dat blijven doen terwijl hij weet dat, hoe hard hij ook werkt, hij nooit genoeg zal verdienen om achterover te kunnen leunen.

  • Over doemdenken en de holocaust

    Over doemdenken en de holocaust

    Om 24,8 miljard mensen in 2123 te bereiken, moet er vooral even door geneukt worden. En daar kan ik me iets bij voorstellen. Om tot een bevolking van 3 miljard mensen te komen, moet er eveneens wat gebeuren. En ook…

  • Maak je dromen waar

    Maak je dromen waar

    Alleen mijn rode, natte neus houdt me nog wakker. Zou ik dan toch een hond zijn? Ik doe mijn ondergoed uit, probeer te blaffen, maar houd mijn sokken aan.

  • Een goede dag

    Een goede dag

    Je moet weten dat ik mijn borden bij de kringloop heb verzameld en ik daar iedere keer slechts één bord koop.

  • Waar ik eindig

    Waar ik eindig

    Ik moet soms met de nagels van mijn ene hand voelen onder die van de andere. Precies daar waar de wereld begint en de huid van mijn vingers ophoudt.

  • Herfst

    Herfst

    Terwijl ik eigenlijk moet werken en belangrijke dingen te doen heb, eet ik een beetje van mijn eigen vlees.