waar je eerst door het gras kon rennen
staat nu een huis
en nieuwe mensen kijken door de ramen
met andere ideeën en andere kleuren op de muren
ze hebben gordijnen voor mijn herinneringen gehangen
die ze bij het eerste zonlicht openen
om te laten zien dat het er altijd zondagochtend is
met koffie met melk op de bank
er staat een hekje
om de brandnetels af te schrikken
en de weegbree is de moed verloren
want er is nu een tuin
en daar ligt een gazon gesproeid gemaaid groen
Vooropgesteld: ik ben geen fotograaf. Als je even niet uit het raam kijkt hebben hijskranen flatgebouwen uit de grond opgetakeld
MADIWODOdagen die ik zelf met uitsterven bedreig omdat ik niet op mijn rug in het gras een haas zonder poten het hoofd van een bekende zanger – ik ben niet goed in namen maar je weet wie ik bedoel van…
Gedicht
Friendly fireToen ik straaljagers hoorde en vogels zag duikvluchten van tak van ene boom naar tak van andere boom Hun rode roepen raakt, waarschuwingen spuwend als mitrailleurvuur, een nieuwe waarheid Ik hoor ze lachen met hun vleugelgeklap omdat ze me…
TOCH WEER JIJ
het is best ingewikkeld om een vol leven te leiden
Ook al word ik honderd, ik zal nooit meer weten dan ik allang vermoed. Wat ik denk zal hoogstens zichtbaar zijn geworden omdat iemand in mijn schaduw net zolang heeft zitten pulken tot het naakt is en vol littekens.
we zijn als water | zonder glas | vloeien we uit | spreidt uit breidt uit verweidt